Antwerpenaren winnen gevecht tegen de vanzelfsprekendheid van 't Stad

[Opinie] Antwerps “uitschot” wint proces tegen Stad

By Koen Calliauw 24/06/2008

IndyMedia.be

Dinsdag 24 juni ’08 won het Antwerpse “Daklozen Aktiekomitee” (DAK) voor de Politierechtbank een inhoudelijk belangrijk proces. Op 1 november vorig jaar (“Alle heiligen en drugs”) voerde het DAK samen met ondermeer Free Clinic, de parochiale werking ’t Vlot en de drugverslaafden van het De Coninckplein een symbolische actie op de “Internationale Dag van de Drugverbruiker”. Een veertigtal mensen + enkele straathonden waren présent. Burgemeester Patrick Janssens niet, die zat in China naar buildings van 500 m hoog te kijken. Hij vond voor zijn vertrek nog wel de energie om de beperkte manifestatie van het “DAK”, een zelforganisatie, te verbieden…

“DAK” wint proces

De overheden die met het DAK te maken krijgen mogen zich aan het ergste verwachten. Dat is al twaalf jaar zo. “Luis in de pels van…” en bijzonder weinig geïmponeerd door “orde & gezag”. Ondanks het verbod opgelegd door de politie ging op 1 november ’07 onder een gezellig zonnetje de actie wel door. Een week later viel bij het DAK een “overlastboete” van 80 euro in de bus wegens het niet respecteren van het…samenscholingsverbod in het kader van de GAS wetgeving, de “Gemeentelijke Administratieve Sancties”. Die 80 euro was er teveel aan voor deze vertegenwoordigers van “junks” en daklozen. Betalen? Nooit! De uitspraak van de Politierechter luidt nu dat die GAS boete niet betaald moet worden, dat de administratieve proceskosten ten nadele van de Stad vallen. Zijdelings laat deze Politierechter aanvoelen dat er heel wat mis is met de GAS. Met deze uitspraak kan politiek en juridisch verder gewerkt worden.

De enige weg om een juridische oplossing te vinden was dus de Politierechtbank. Daarheen dan maar met een procedure tegen de Stad en met advocaat Edith Flamand van “Progress Lawywers Network”. Een procedure waarin ook Patrick Janssens (sp.a), als Burgemeester verantwoordelijk voor openbare orde, in zicht komt.( “Uitschot” tegen GAS” http://www.indymedia.be/nl/node/27702 ).Reeds dikwijls klaagden het DAK en anderen aan dat het Stedelijk veiligheidsbeleid ten nadele van de meer armen gevoerd wordt en ronduit discriminerend tegen de sociaal uitgesloten. Een juridische procedure inspannen tegen bvb. een boete wegens een zogenaamd verkeerd geplaatste vuilniszak is zo hoogdrempelig en duur gemaakt, dat de burger er niet aan begint en afdokt. Hier een voorbeeldje van “visie” uit de koker van Tom Meeuws, waarnemend Directeur Integrale Veiligheid van de stad Antwerpen,verantwoordelijk voor de GAS, afkomstig uit Agalav-Groen! en rechterhand van Janssens.

"Mister Propre"

Meeuws trapt eerst de voorstanders van een levende, soepele stad na. Hij trapt dus Agalev-Groen!, waaraan hij zijn carriére te danken heeft,na. Hij trapt de “Sinjoren” na, die houden van de diversiteit in de “rafelige rand”.”Mister Propre” Meeuws: “Tegenstanders van een overlastaanpak wijzen er in een filosofische bui vaak op dat overlastbestrijders de stad in feite willen uitgommen. Want een stad, het stadsleven, kan nooit harmonieus verlopen. Wrijving en conflict, ongemak en het leren omgaan met verschil behoren tot het wezen van de stad…” “Het weze duidelijk” zegt dit arrogant ventje, “we zijn in de stad die hoge retoriek…lang voorbij”. ”Wij” gaan opleggen wat “harmonieus” is en binnen de lijntjes kleurt”. Het “weze duidelijk”, Meeuws en Janssens, in deze Stad leven steeds sterker wordende krachten die jullie politiek van geregisseerde “recht & orde” aanpakken. Bijvoorbeeld het “Daklozen Aktie Komitee” en haar bondgenoten, zoals “A!A”, “Basta!”, de PVDA, de “S(r)traten Generaal”, “Ademloos”,e.a. ( http://www.basta-online.be - http://www.pvda.be/nl/home.html ) Al deze progressieve oppositionele groepen vonden elkaar en zijn goed georganiseerd om jullie te raken waar het pijn doet.

Meeuws en de politieke meerderheid willen een gladde, gecontroleerde samenleving waar “eenheidsworst” het menu vormt. Zij aarzelen niet discriminerende taal en praktijken te gebruiken. Meeuws in een “filosofische bui”:”Steden zoals Antwerpen ontvangen de komende jaren meer volk dan ooit. De spanning tussen arm en rijk,nooddruft en welstand,zal alleen maar toenemen en daarmee de vraag naar ordehandhaving en overlastbeteugeling. Het is onze overtuiging dat die spagaat almaar meer zal vragen van een lenige overheid die bereid is om overlast zonder veel poespas aan te pakken”. (Uit “Toegegeven, er is overlast in Antwerpen”, “Update in de criminaliteit, overlast en de maatschappelijke aanpak er van”- Wolters Kluwers Belgium, 2008).

“Klasse justitie”

Hier wordt bij middel van de GAS “zonder veel poespas” het recht op vrije meningsuiting aangepakt wegens het schenden van een “samenscholingsverbod” op 1 november vorig jaar. Even daarvoor kreeg de politie carte blanche om “zonder veel poespas” in te hakken op de Marokkaans bevolking. ( “Bart Debie ‘undercover’ – http://www.indymedia.be/nl/node/27947 ). Racisme, discriminatie van armen, aantasting van burgerlijke vrijheden. Ambtenaartjes als Meeuws voelen er zich in thuis, Janssens speelt in de kaart van extreem rechtse politici als Dewinter (VB). Vage begrippen als “overlast” om te beletten dat sociaal uitgesloten groepen hun eisen straat brengen. Dat was vorig jaar op het De Coninckplein glashelder. Van de flikken wordt een “lenige spagaat” verwacht om ervoor te zorgen dat de armen niet in de weg lopen van de meer rijken, die niet willen struikelen over een bedelaar of iemand die er van ellende grauw uitziet en dus “overlast” is.

Advocate Edith Flamand spreekt van een “bestuurlijke klasse justitie” daar waar de Directeur Integrale Veiligheid van Antwerpen zegt:”Kritiek op de overlastaanpak slaat in die zin om in een motie van wantrouwen ten aanzien van de bestuurskracht van steden. Dit is vanzelfsprekend noch wenselijk, noch aanvaardbaar..” Ambtenaartje Meeuws stipuleer even wat “aanvaardbaar”” zou zijn…Kritiek is dat niet! Het typeert die beleid, ook inzake de ramp met de Oosterweelverbinding en de Lange Wapper brug. Verder:” Het is niet wenselijk omdat in de renaissance die de stad nu beleeft, de verwachtingen van de burgers ten aanzien van hun lokale beleidsmakers navenant zijn. We kunnen de rol nu niet meer lossen.” Hij zegt tevens dat de Federale GAS wet bedoeld is om op “…uitputtende wijze uit te voeren…”.Niet alleen in de strijd tegen de hondendrol, maar misbruikend tegen grondwettelijke en burgerrechten. De boete die het DAK aangesmeerd kreeg is een voorbeeld van dit bewuste misbruik. Die “renaissance” zou uit de mond van Janssens kunnen komen doelend op een “propere stad” waar projectontwikkelaars poen scheppen te koste van de oude wijkbewoners, die verjaagd worden. (Sociale verdringing).

“De Stad is van de rijken!”

Het DAK won dit juridisch geding tegen de Stad. Laat dat duidelijk zijn. Het DAK moet die 80 euro niet betalen, trekt een deel van de proceskosten terug en zet samen met haar doelgroep – de “junkies” van het De Coninckplein – Tom Meeuws en Patrick Janssens voor schut. De Politierechter – Huyskens - verwerpt in zijn vonnis enkele mislukte administratieve truken van de juridische foor, aangewend door de Stad, om tot het besluit te komen dat de politierechtbank in casu de wettigheid van de Stadsbeslissing kan te beoordelen. Een onwettig gemotiveerde beslissing is een onwettige beslissing die kan vernietigd worden, wat de politierechter dan ook gedaan heeft.

Dat oordeel is in het voordeel van het DAK. Dit proces kon gezien de wetgeving slechts voor een Politierechtbank gevoerd worden. Toch is het een overwinning tegenover een politiek, juridisch ambtenaren apparaat. Het is een overwinning die uitgebreid medegedeeld zal worden aan de mensen waarover het gaat: de gemarginaliseerde, sociaal uitgesloten “junks” en “sans papiers” van het De Coninckplein die dag en nacht vervolgd worden door een flikkencorps dat zich gesteund weet door figuren als een Tom Meeuws en Janssens. De armen delen in deze overwinning. Het afgezeurd promotieverhaaltje “De Stad is van Iedereen” wordt doorprikt. De Stad is van wie de poen heeft en “de Stad” ontkent dat niet. Dat moet radicaal veranderen.

Koen Calliauw.

http://www.daklozenaktiekomitee.be

http://www.luisinpels.wordpress.com

HaRdCOREhARMREdUCER
DrugWarLog
ArtCoreFromTheHardCore

1 november – “Alle heiligen & drugs” (door Koen Calliauw, IDUD 2007)

Lees dit artikel op Indy Media Antwerpen

door Koen Calliauw op donderdag, 1 november 2007 - 22:51:00

koen.calliauw1@telenet.be

Op 1 november herdenken de christenen “alle heiligen en martelaren”, Allerheiligen. Deze 1 november is ook de “Internationale Dag van de Druggebruikers”.

Vorige donderdag, Allerheiligen, werd op het De Coninckplein voor de eerste keer in Antwerpen een symbolische manifestatie gehouden naar aanleiding van deze Dag. Het werd een succes. ATV en andere media besteedden er aandacht aan. Nochtans had het anders kunnen lopen. Deze actie werd immers door het stadsbestuur…verboden !.

De organisatoren hadden tijdig de toelating gevraagd, al hoewel men zich kan afvragen of voor een dergelijke kleinschalige manifestatie op een plein wel toestemming vereist is. Hier was geen enkel conflict te vrezen.( Benieuwt of de voor 8 november - om 19u3O - aan de Moskee in de Van Kerckhovenstraat voorziene racistische provocatie van het VB en Voorpost, door de burgemeester en de politie zal toegestaan worden. Dat democratische Antwerpenaren tegen deze racisten zullen tegen betogen is niet alleen te voorspellen maar zelfs wenselijk). Zoals het in deze stad gaat, kregen de initiatiefnemers van de Dag enkele uren vooraleer de actie zou beginnen een telefoontje van de Cel Info van de Recherche met het dringend verzoek om naar het St.Jansplein te verkassen. St.Jansplein? Het De Coninckplein is hét plein van druggebruikers, die er elkaar vreedzaam ontmoeten en er de nabij gelegen Free Clinic, een mede organisator, bezoeken.

Na veel over en weer getelefoneer werd gedreigd iedereen te arresteren. Iets waarvan de organisatoren nu niet bepaald wakker lagen. De actie zou hoe dan ook doorgaan. De Cel Info, die de opdracht had deze symbolische manifestatie te verhinderen, raakte wat in de war en contacteerde haar “grote baas”, hoofdcommissaris Serge Muyters. Deze gaf het bevel de boel op te ruimen en “vooral niet te onderhandelen !”. Nu is het goed om weten dat deze Muyters apetrots is op zijn “opkuis acties” van prostituees, druggebruikers en ander " gespuis " op en rond het plein. In werkelijkheid zijn het slechts naar de media gerichte shows, waarbij angstvallig vermeden wordt de dealers te arresteren. Iets waar de verslaafden zélf om vragen. De individuele kleine verslaafde, het “heroïne hoertje”, het slachtoffer, wordt wel met veel poeha van de straat geplukt. Doel van deze poppenkast is de brave Antwerpenaar te doen geloven dat het stadsbestuur “er werk van maakt”. Het “onveiligheids gevoel” wil oplossen door allen die niet in het plaatje passen “onzichtbaar” te maken.

De Serge die op Allerheiligen het bevel gaf de grote middelen in te zetten tegen kwetsbare tegenstanders is berucht om zijn razia’s tegen de zwaksten. Deze hoofdcommissaris werd tijdens het correctionele proces tegen de ex-commissaris en geweldenaar Bart Debie (veroordeeld tot 3 jaar voorwaardelijk en VB Gemeenteraadslid) herhaaldelijk genoemd als beschermer van Debie in het korps. Dergelijke figuren trachten een symbolische Dag te beletten op het De Coninckplein. En daarvoor hebben ze een stok nodig om te slaan.

Deze stok heeft de naam “De Bilzen”, een zogenaamd buurtcomité dat slechts blanke zuurpruimen verenigt in een multiculturele wijk. Een comité met banden met het Vlaams Belang. Een comité dat desondanks, of juist daarom, goed in de markt ligt bij burgemeester Patrick Janssens (SP.A) en het stadsbestuur. Zero tolerantie blijft hun lijfspreuk. Het was “De Bilzen” dat als “buurtbewoners” een verbod eiste. En het was in afwezigheid van Patrick Janssens – in China – de OCMW voorzitter, Schepen en vervangend burgemeester Monica De Coninck die politiek verantwoordelijk is voor dit verbod.

De initiatiefnemers staken dat verbod waar het thuishoort. En dan ging de Cel Info toch “onderhandelen”, tegen het bevel van de Serge in. Er mocht een half uur actie gevoerd worden, anders…

Zoals gezegd, deze als symbolisch geplande manifestatie verliep perfect. Er waren een veertigtal aanwezigen, de grote meerderheid “pleinbewoners”, druggebruikers en ex gebruikers. Er waren van op het houten podium enkele toespraken, geestdriftig becommentarieerd door de toehoorders, zoals een toneelstuk van Shakespeare oorspronkelijk verliep. Een tiental politie agenten keek toe, sommigen noteerden routineus. De ATV camera draaide. Niemand werd gearresteerd. Een overwinning.

Belangrijkste eis was respect voor druggebruikers. Het stopzetten van de criminalisering en discriminatie, de dagelijkse pesterijen en meer door de politie. Er werd ook een vragenlijst voorgesteld die kan ingevuld worden door gebruikers die onheus behandeld werden en zelfs mishandeld. Dit in samenwerking met advocaten van Progress Lawyers Network. Men eiste het stopzetten van een stedelijke politiek die gebruikers als “vuilnis” beschouwd in plaats van wat ze veelal zijn, zieke mensen.

Een gedwongen “behandeling” zoals het VB voorstelt, werd afgewezen. Wel vroeg men een gebruikersruimte, de legalisering van marihuana en het gratis verschaffen van heroïne aan een beperkte groep gebruikers, zoals het in Zwitserland, Frankrijk, Nederland en Luik gebeurt. De lange ervaring hiermee leert dat dit zowel medisch als sociaal voor een bepaalde groep een grote stap voorwaarts betekend. Er werd gewezen op de goedkope en overal te krijgen harddrug, die een pintje is. De harddrug alcohol maakt jaarlijks meer dodelijke slachtoffers, invaliden en levenslange psychiatrische patiënten (syndroom van Korsakow) dan heroïne.

Druggebruikers hebben rechten, zoals elke Antwerpenaar. Het onder invloed van het rechtse comité “De Bilzen” verbieden van een eenvoudige bijeenkomst op een plein illustreert hoe nodig deze acties zijn. Op het einde van deze actie werd een minuut stilte gehouden ter herdenking van alle drugsdoden die het slachtoffer werden van een repressief drugsbeleid en zero tolerantie, van het gebrek aan menselijkheid en aan mogelijkheden hen te helpen.

De organisatoren waren zij die de kleurrijke en soms moeilijk bereikbare groep drugsgebruikers zonder problemen voor een zinvolle manifestatie op straat krijgen. Het is niet waar dat sociaal uitgeslotenen niet tot actie bereid zijn. Dat bleek ook in het verleden. Het is wel waar dat extreem rechts,de overheid, de politie en het stadsbestuur er alles aan doen om te beletten dat ze hun stem laten horen. Een stem die niet past in de “normen en waarden” die men de grijze meerderheid door de strot jaagt. Druggebruikers zijn “grens overschrijders”, mensen die deze hyper concurentiële kapitalistische maatschappij niet (kunnen) aanvaarden. Het De Conincplein en de Antwerpse straten zijn ook van hen. Hen uit de openbare ruimte naar de periferie van de stad verbannen zal aangevochten blijven. Wie of wat ze ook mogen zijn, ze hebben recht op respect.

Koen Calliauw.

www.daklozenaktiekomitee.be

WWW.HaRdCOREhARMREdUCER.BE
DrugWarLog
ArtCoreFromTheHardCore